Pazar , 17 Aralık 2017
Hosting



web hosting

Füsun Ayvaz – Prenseslerime Çok Zor Kavuştum

Prenseslerime Çok Zor Kavuştum



Bebek mücadelem yıllar evvel başladı. Evlendiğimizde hemen çocuk istemiyorduk. 1 Yıl doğum kontrol ilacı kullandım üç ay sonra falan hamile kalacaktım. Planımızı böyle yapmıştık. Evet hamile kaldım.Ama tahminimden daha erken doğum kontrol ilacını keser kesmez hamileliğim düşükle sonuçlandı. Sonra ne mi oldu? Çok zorlu bir maraton başladı, çünkü yaşadığım sıkıntılar beni menopoza itti. Artık çocuğum olmayacaktı. Kim hangi doktoru söylese gittik. Hele doktorlardan biri senin çocuğun olursa diplomamı yırtarım bile dedi. Hiç durmadan ağlıyordum. Eşim çocukları çok seviyordu. Ben de eşimi.. O zaman eşime boşanmamız gerektiğini çünkü ben onu hiçbir zaman çocuk veremeyeceğimi söyledim. O ise beni sevdiğini, herkesin çocuğu olacak diye bir zorunluluk olmadığını söyledi. Ama yeğenlerini bile sevse içim sızlıyordu. Artık beni doktora da götürmüyordu. Çünkü her doktordan geldiğimde moralim bozulup birkaç ay üstünden atamadığım sıkıntıyı ve tekrar tekrar boşanma kelimesini duymak istemiyordu. Benim zorumla tekrar doktora gittik ve bana Sn. Bülent Urman’ı tavsiye etti. Hatta kendi başına bile böyle bir şey gelse ona gideceğini soyledi. Ama randevu almak bile zordu. Çok doluydu çünkü. En sonunda hastaneden değil ama Art klinikten 15 gün sonraya bir randevu alabildim. “Kısa bir tedavi ve bu ay isterseniz bir tüp bebek” dedi. Evet ama bu kadar senede o kadar çok para harcamıştık ki. Çok az bir paramız vardı. Ama son şansım da olabilirdi. Derken cep telefonumdan krediye başvurdum ve evet o da çıktı. Hemen paralarımızı topladık, bu ay yaptırmalıydık. Ama eşim o kadar ağırdan alıyordu ki benim heyecanıma karşılık onda hiçbir kıpırtı göremiyordum. Acaba istemiyor muydu? Ama sonradan öğrendiğim sadece tutmadığı takdirde benim üzülmemem içinmiş.


2006 yılının Haziran ayında konuldu canlarım. Onlarla yolculuğum başlamıştı. Hiç yatmadım. Cuma günü kondular Pazartesi işe başladım. Çünkü yatarsam daha kötü olacaktım. 2-3 gün yıkanmamam gerekli idi bebeklerim düşer diye, 15 gün yıkanmadım. Sabah akşam duş alan ben sadece siliniyordum ve saçlarımı yıkıyordum. 12 gün nasıl dayanacaktım? Ya düşerlerse? Geceleri uyuyamıyordum. Kan testine daha vardı. İdrarda da çıkmayabilirdi. Ama eşimin beni işe bıraktığı gün idrar testi aldım Henüz işe kimse gelmemişti. Eşim kesinlikle yapma moralin bozulur demişti Dayanamadım işte .ÇİFT ÇİZGİ.. Ağlıyordum. Arkadaşım geldi bana. Banu bana tüm mücadelemde desteğini vermişti. Kızıyordum niye geç gelmişti ona sarılarak ağladım, evet o da ağlıyordu, hamileydim. Eşimi aradım ben birşey yaptım dedim. Ama iyi bir şey, HAMİLEYİM. Kan testi yapıldı ama iki gün sonra ikinci kan testi yapılacaktı, kesinleşmesi için kimseye daha bir şey söylemememiz lazımdı. Ama bir tek eşimin uçakla Türkiye üzerinden el ilanı dağıtmadığı kalmıştı. Doktora bile gitmemiştik ama herkes biliyordu ve sonuçlar o kadar yüksekti ki telefon konuşmamızda doktorlar ikizden daha fazla demişti. Doktora gittiğimizde üç kese görünüyordu. 45 kg olan ben üçünü taşıyamazdım, biri alınacaktı. Ben yıllarca uğraştıktan sonra o cana kıyamazdım, Allahıma yalvardım ve biri kendiliğinden yok oldu. Kalp atışları ne güzeldi, eşimde ben de ağlıyorduk. Muayene bitti, neden daha dinletse idi ya biz yıllarca bekledik bu sesi duymayı saatlerce dinleseydik. Her şey yolunda gidiyordu. Hemen yahoo da ikizlerle ilgili gruplara üye oldum. Her şeyi öğrenmeliydim yaşadıklarım normal mi diğer ikiz hamileler ne yaşıyor….28. haftada her şeyi hazırlamıştım bebeklerimin odası, perdeleri, süt pompam bile hazırdı.Artık haftalar çabuk geçsin bebeklerim gelsin diye bekliyorduk. Hiç üzmedi kuzularım beni …doktor 37. haftada demişti. O güne kadar durdular ama çok hareketli idiler. Herkes bak şimdi uyu yoksa ilerde uyuyamayaksın diyordu ama uyuyamıyordum kızlarım nasıl gelecekti sağlıklı mı idi….Yok son 4 ay uyuyamadım gündüz işte akşam gelince 1-2 saat uyku sonra bebeklerimi dinliyordum hareket ediyorlar mıydı. 1 saat hareket etmezseler korkuyordum .Epidural ile doğum yapmak istedim hemen görebilmek için ama olmadı.Narkoz aldım.Narkozdan ayılırken papağan gibi kızlarım sağlıklı mı diye tekrarlıyormuşum.


Kızlarımı yanıma getirdiklerinde sadece ağlıyordum. İki küçük melek Allahıma şükürler olsunki onlara sarılmayı bana nasip etti diye…Bir tanesi patlak patlak gözlerle etrafa bakıyordu ne güzel kokuyorlardı. Onları görmüştüm 37 hafta içimde korumuştum, şimdi dışarıda da korumam lazımdı.40 gün uyumadım. Kusarlar da boğulurlar diye. Gündüzleri başlarına annemi dikip uyurdum. Ama kalktığı an hissedip uyanıyordum. Nasıl bir şeydi bu annelik….


Şimdi ise kızlarım 5.aylarını bitirdiler işten geldiğimde kapıda onların gülücükleri ile karşılaşıyorum. Ne yorgunluk ne birşey, gece çok az uyuyorum çünkü hala düzenli bir uykuları yok. Biri uyuyor biri uyanıyor. Prenseslerimin teki hiç sıcağı sevmiyor, yatmadan önce ve işe giderken yıkıyorum geceleri de o uyurken rahat uyusun diye ıslak havlu ile vücudunu siliyorum. Ağlasalar da uyumasam da her gece onlara bakıp Allahıma şükrediyorum ki bana meleklerimi verdi 


Ve Allahım tüm isteyenlere versin  ve böyle bir tadı herkese yaşatsın………



Füsun Ayvaz

Hosting

About Ana Peri

Check Also

Özlem Özyapıcı

DOĞUM HİKAYEM Evliliğimizin 1. yılında, yaş 31 olunca artık çocuk sahibi olalım dedik. Henüz gün …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir