Cuma , 15 Aralık 2017
Hosting



web hosting

Canım Yavrularım İyiki Doğdunuz !

Canım yavrularım iyi ki doğdunuz


Bunda tam 1 yıl önce anne oldum, hayatım değişti, neden daha önce yaşamadım bu mutluluğu diye kızdım kendime.


Artık hiçbir zaman olmadığım kadar çok yorgun ve de çok mutluyum, ikisi bir arada olmaz demeyin, ikizannesi iseniz olur, yoruldukça mutlu olur insan :). Bu yorgunluk sonucunda kuzucuklarının büyümelerini görmek, her geçen gün şükretmek mutlu eder insanı.


Canlarım benim, kuzucuklarım, yaşamamın anlamısınız siz… Bu bir yıl sizinle çok keyif aldım hayattan, iyi ki sımsıkı sarıldınız yaşama, vazgeçmediniz, azmettiniz ve kazandınız savaşı, iyi ki bana tattırdınız bu mutluluğu.



Neler mi değişti bu 1 yılda?


Defne 42, Mert 43 cm idi, 1 ay önce Defne 73, Mert 76 cm.


Defne 1.970, Mert 2.330 gr. idi, 1 ay önce Defne 8.100, Mert 9.500 gr. dı.


Saat başı besliyorduk, alabildikleri maksimum süt miktarı 10-15 cc arasında değişiyordu, şimdi öğünleri ortalama 200 cc civarı, bazen rekor kırdıkları da oluyor, Defne’nin 280, Mert’in 360 cc yediğini hatırlıyorum bir öğünde 🙂


İlk günlerde hastanede kaldıkları da oldu ama sonra hiç ayrılmadık birbirimizden, hayat boyu da ayrılmayız dilerim.


1 yıl önce bizi bile tanımazken şimdi etrafta olup biten herşeyi merakla izliyorlar, yürümeye ve konuşmaya çabalıyorlar. Her gün yeni birşey öğreniyor ve hayrete düşürüyorlar bizi.


Defnemin 8, Mertimin de 6 tane dişi var .


Ben mi? 56 kiloyla hamile kaldım, doğuma 76 kg ile girdim, şimdi 54 kiloyum.


29 yaşındaydım, şimdi teknik olarak 30 ama aslında 1 yıldan fazlasını aldı bu 1 yıl benden. Bundan sonra onlardan ricam bu hızla yaşlanmama izin vermemeleri 🙂


Her istediğimizde dışarı çıkamıyoruz, hafta sonları canımız ne isterse yapamıyoruz, kendimize alışveriş yaparken 40 kere düşünüyoruz,(onlara alırken umrumuzda olmuyor hiçbirşey), kesintisiz uyku uyumayalı tam 1 yıl oldu, bir süre daha böyle gidecek biliyoruz, 2 kişi yaşadığımız evde aylarca 5 kişi olarak yaşadık (bir de bakıcı vardı bizimle), şimdi ise kuzucuklarla başbaşayız, akşam 9 dan evde sessiz olmaya çalışıyoruz ve daha bir sürü şey ama hiçbiri rahatsız etmiyor bizi, öyle mutluyuz ki onların anne babası olmaktan, öyle mutlu ediyorlar ki bizi, her geçen gün büyüdüklerini ve sağlıklı bir şekilde geliştiklerini görmek yetiyor herşeye.


Bazı anlarda kendimi çaresiz hissediyorum, onlara, eşime, işime ve evime yetememekten korkuyorum, hiçbirşeyin eskisi gibi olmaması, eskisi gibi misafir ağırlayamamak, insanlara değer verdiğimi onlara gösterememek, evimin düzenini sağlayamamak bana çok dokunuyor, sonra dönüp bakıyorum yavrucuklara, onlar için herşeye değer diyorum, yeter ki onlar sağlıklı ve mutlu olsunlar da, gerisi boş diyorum…


Neler mi değişmedi?


İlk doğdukları anda da dünyanın en güzel çocukları onlardı benim için, şimdi de öyle.


Tam 1 yıl önce bugün onların hayata sağlıkla gelmeleri için yapamayacağım hiçbirşey yoktu, hala da sağlıklı kalmaları için öyle ve eminim ki sonsuza kadar da böyle olacak.


İlk doğdukları andan beri hep herşeyin en iyisini istedim onlar için, gücüm yettiğince de öyle olacak.


Kocacığıma olan sevgim değişmedi, birbirimizi yorgunluk ve gerginlikten defalarca kırsak da biliyoruz ki onlar bize verilmiş hediyeler, birbirimize destek olup güç vererek onları büyüteceğiz ve tam bir aile olacağız.


Bakıcı problemi değişmedi, kimselere emanet etmek istemedim onları, beni tek mutsuz eden konu bu oldu bu 1 yıl, her anlarında yanlarında olmak istedim ama bu hiç gerçekçi bir istek olmadığından yapamadım. Kendimi yedim bitirdim ama çaresiz katlandım, isyan ettim, kızdım ama yapabileceğim başka birşey de yoktu maalesef…


Sonuçta ben çalışmak zorundaydım, onların da en azından vicdanlı ve çocukları seven biri ile beraber olmalarını istedim, henüz çok yeni bir bakıcımız var, umarım herşey yolunda gider ve kuzucuklarım hiç üzülmez…


Henüz 1 yıl oldu, önümüzde uzuuun yıllar olsun beraber, mutluluk ve sevgiyle geçsin yıllar, hep kokunuzu içime çekip dünyanın en güzel duygusunun annelik olduğunu düşüneyim.


SİZİ ÇOK SEVİYORUM CANLARIM.


Süer Erduman


10 Kasım 2008



 

Hosting

About Ana Peri

Check Also

Füsun Ayvaz – Prenseslerime Çok Zor Kavuştum

Prenseslerime Çok Zor Kavuştum Bebek mücadelem yıllar evvel başladı. Evlendiğimizde hemen çocuk istemiyorduk. 1 Yıl …

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir