Çarşamba , 14 Kasım 2018
<

Ölerken…

ÖLERKEN…

 

Tatil dönüşü, feribot saatine kadar vakit geçirdiğimiz köftecide sohbet ediyoruz ailece. Nereden aklına geldiyse soruyor Alara:

 

“Baba ölerken insanın canı acır mı?”

 

“Evet, hayır, kem küm, şey nasıl öldüğüne bağlı” vs. zırvalarla geçiştiriyoruz soruyu. Tatil dönüşü ya, aklı denizde kaldı ya, süper bir soruyla devam ediyor Alara:

 

“Cennette deniz, havuz var mı?”

 

“Olmaz mı, var tabi”

 

O zaman ölerken kolluklarımızı da yanımıza alalım!

 

Biz karı-koca gülüşürken buna, Ata devreye giriyor:

 

“Alara hiç öyle olur mu? Ölünce kıpırdayamazsın, yüzemezsin. Sadece kendini yüzer gibi hissedersin!”

 

 

Alara-Ata(02.12.2002)

 

Hakkında Ana Peri

Bunlara da bakın.

Sakız…

SAKIZ   Yaramazlık konusunda dun akşam Alara coştu yine ve benden önce “mola” sonra da …

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir