aloevera uyelik
Çarşamba , 22 Kasım 2017
Hosting



Son Haberler
web hosting

Hoşgörü beklenti deponuz ne durumda?

“Anne, her yaptığımı eleştiriyorsun”

Çocuklar, doğaları gereği, diğerlerinin hatalarını eleştirir, buna karşın kendi hatalarınınsa anlayışla ve hoşgörüyle karşılanmasını bekler. Daha ötesi, bu anlayışı ve hoşgörüyü hakkı olarak görür, eleştirilmesini haksızlık olarak niteler. Her çocuğun görmeye hakkı olan bu tolerans, bir depoyu doldurur zaman içinde yavaş yavaş.  Ben buna, tolerans ya da hoşgörü beklenti deposu diyorum. Bu gayet normal ve sağlıklı sürecin, yaş ilerledikçe ve çocukluktan ergenliğe oradan da olgunluğa geçildikçe, yavaş yavaş değişmesi; büyüdükçe ve olgunlaştıkça insanın kendisiyle yüzleşmeyi, kendisini eleştirmeyi, hataları için hoşgörü beklemenin yanında hatta bundan çok, dozunda eleştiri beklemesi gerektiğini öğrenmesi, özetle hoşgörü beklenti deposunun dolmuş olması beklenir. Bu belirtiler, olgunlaşma sürecinin sağlıklı ilerlediğinin kanıtıdır.

Yavaş yavaş dolan hoşgörü beklenti depomuz bizi olgunlaştırır. Artık hoşgörü talep etmek değil, daha çok, diğerlerine hoşgörü göstermek zamanıdır. Çocuklarımız olduğundaysa artık hoşgörü beklemeye doymuş ve epey olgunlaşmış olmamız gerekir. Çünkü artık, sorumluluğumuz altında; hoşgörüye aç ve beklenti içinde olan çocuklarımız vardır. Onlara göstermeyeceğimiz tersine bekleyeceğimiz hoşgörü, bizi onların gözünde ebeveyn değil, onlara akran yapar. Bu ise, hemen görüleceği gibi, bize duydukları saygıyı azaltır, ihtiyaç duydukları rehberliği hiç te istemeyecekleri anlamına gelir. Şu denilebilir: “biz ebeveynlerimizden yeteri kadar hoşgörü görmedik, hatta hâlâ çocuk gibi davranıyorlar”. İtiraf etmek gerekir ki; hiç de küçümsenmeyecek bir oranda bu, doğrudur. Ama doğru bulduğum bir söz vardır: “sorumluluk farkında olanındır”. Eğer bu farkındalığa ulaştıysak, sorumlu davranmamız da gerekir ve eğer durum buysa, demek ki hem eski hem de yeni kuşağa karşı hoşgörülü olmak tek doğru yoldur. Yoksa bizim çocukluğumuzdan eksikliğini duyduğumuz hoşgörüyü çocuklarımızdan esirgememiz, bizi, şikâyet ettiğimiz ebeveynlerimiz yapar.

Bütün buraya kadar yazdıklarımın, ideal bir tabloyu ortaya koyduğunun farkındayım. Hiç kimse, hiçbir yaşam ideal değildir, zaten iyiki de değildir. Yoksa herşey çok sıkıcı olurdu. Ayrıca her insan, kendi çocukluğunun kodlarını yaşam boyu taşır. İçimizdeki çocukla hoşgörü beklenti depomuz arasında dengeyi kurmak da iyi bir ebeveyn olmanın formülü galiba.

Sevgiyle ve farkındalıkla kalın,

Erdoğan Okay

“Anne, her yaptığımı eleştiriyorsun” Çocuklar, doğaları gereği, diğerlerinin hatalarını eleştirir, buna karşın kendi hatalarınınsa anlayışla ve hoşgörüyle karşılanmasını bekler. Daha ötesi, bu anlayışı ve hoşgörüyü hakkı olarak görür, eleştirilmesini haksızlık olarak niteler. Her çocuğun görmeye hakkı olan bu tolerans, bir depoyu doldurur zaman içinde yavaş yavaş.  Ben buna, tolerans ya da hoşgörü beklenti deposu diyorum. Bu gayet normal ve sağlıklı sürecin, yaş ilerledikçe ve çocukluktan ergenliğe oradan da olgunluğa geçildikçe, yavaş yavaş değişmesi; büyüdükçe ve olgunlaştıkça insanın kendisiyle yüzleşmeyi, kendisini eleştirmeyi, hataları için hoşgörü beklemenin yanında hatta bundan çok, dozunda eleştiri beklemesi gerektiğini öğrenmesi, özetle hoşgörü beklenti deposunun dolmuş olması…

Review Overview

User Rating: 4.35 ( 1 votes)
0
Hosting

Hakkında Erdoğan'dan

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*