aloevera uyelik
Pazar , 22 Ekim 2017
Hosting



Son Haberler
web hosting

Dünya’nın bütün çiçekleri

Bugün, Dünya’nın belki en kutsal işini yapan ama bunu iş gibi değil sevgiyle yapan öğretmenlerimizin günü. Onları hatırlayalım istedim. Onlardan birinin acı dolu cefakar yaşamından bir kesit ve de bu yaşamdan ilham alıp muhteşem bir şiir yazan büyük şairimiz Ceyhun Atıf Kansu’nun şiirini paylaşmak istedim.

Yıl 1949. Afyon’un Dinar ilçesi Sütlaç Köyü İlkokulu’nda bir öğretmen, küçük yaşta hem yetim hem öksüz kalmış, parasız yatılı Köy Enstitüsü’nü bitirmiş, hayatta tek bildiği ve en sevdiği işi çocuklara öğretmenlik yapan Şefik Sırığ öğretmen. Çocuk sevgisiyle dolu şevkle çalışırken, bir gün yaşamı gibi talihsiz bir kazayla yaşamını kaybeden Şefik öğretmen. İnsanın içi esas burkan yanı son anlarında, sürekli çocukları sayıklaması, son nefesinde de dudaklarından dökülen şu sözlerdir:

Bana çiçek getirin, dünyanın bütün çiçeklerini buraya getirin…

Bu acı olayı Şefik öğretmenin arkadaşlarından öğrenen ünlü şairimiz Şefik öğretmenin nezdinde bütün vefakar öğretmenlerimizi ölümsüzleştirir yazdığı şiirle. İşte o şiir bu şiirdir…

Yapı taşlarımı tek tek yerlerine yerleştiren bütün öğretmenlerimin ellerinden öper, sevgi dolu öğretmenlerimizin gününü kutlarım.

 

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum

Bütün çiçeklerini getirin buraya,

Öğrencilerimi getirin, getirin buraya,

Kaya diplerinde açmış çiğdemlere benzer

Bütün köy çocuklarını getirin buraya,

Son bir ders vereceğim onlara,

Son şarkımı söyleyeceğim,

Getirin, getirin.. Ve sonra öleceğim.

                       

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,

Kır ve dağ çiçeklerini istiyorum,

Kaderleri bana benzeyen,

Yalnızlıkta açarlar, kimse bilmez onları

Geniş ovalarda kaybolur kokuları..

Yurdumun sevgili ve adsız çiçekleri

Hepinizi, hepinizi istiyorum, gelin görün beni,

Toprağı nasıl örterseniz öylece örtün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,

Afyon ovasında açan haşhaş çiçeklerini

Bacımın suladığı fesleğenleri,

Köy çiçeklerinin hepsini, hepsini,

Avluların pembe entarili hatmisini,

Çoban yastığını, peygamber çiçeğini de unutmayın,

Aman Isparta güllerini de unutmayın

Hepsini, hepsini bir anda koklamak istiyorum.

Getirin, dünyanın bütün çiçeklerini istiyorum.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,

Ben köy öğretmeniyim, bir bahçıvanım,

Ben bir bahçe suluyordum, gönlümden,

Kimse bilmez, kimse anlamaz dilimden,

Ne güller fışkırır çilelerimden,

Kandır, hayattır, emektir benim güllerim,

Korkmadım, korkmuyorum ölümden,

Siz çiçek getirin yalnız, çiçek getirin.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,

Baharda Polatlı kırlarında açan,

Güz geldi mi Kopdağı’na göçen,

Yörükler yaylasında Toroslar’da eğleşen,

Muş ovasından, Ağrı eteğinden,

Gücenmesin bütün yurt bahçelerinden

Çiçek getirin, çiçek getirin, örtün beni,

Eğin türkülerinin içine gömün beni.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,

En güzellerini saymadım çiçeklerin,

Çocukları, öğrencileri istiyorum.

Yalnız ve çileli hayatımın çiçeklerini,

Köy okullarında açan, gizli ve sessiz,

O bakımsız, ama kokusu eşsiz çiçek.

Kimse bilmeyecek, seni beni kimse bilmeyecek,

Seni beni yalnızlık örtecek, yalnızlık örtecek.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,

Ben mezarsız yaşamayı diliyorum,

Ölmemek istiyorum, yaşamak istiyorum,

Yetiştirdiğim bahçe yarıda kalmasın,

Tarumar olmasın istiyorum, perişan olmasın,

Beni bilse bilse çiçekler bilir, dostlarım,

Niçin yaşadığımi ben onlara söyledim,

Çiçeklerde açar benim gizli arzularım.

Dünyanın bütün çiçeklerini diyorum,

Okulun duvarı çöktü altında kaldım,

Ama ben dünya üstündeyim, toprakta,

Yaz kış bir şey söyleyen toprakta,

Çile çektim, yalnız kaldım, ama yaşadım,

Yurdumun çiçeklenmesi için daima yaşadım,

Bilir bunu bahçeler, kayalar, köyler bilir.

Şimdi sustum, örtün beni, yatırın buraya,

Dünyanın bütün çiçeklerini getirin buraya…

 

Ceyhun Atuf KANSU

 

 

Sevgiyle ve farkındalıkla kalın,

Erdoğan Okay

Hosting

Hakkında Erdoğan'dan

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*