aloevera uyelik
Cumartesi , 23 Eylül 2017
Hosting



Son Haberler
web hosting

Bir Sene Önceydi

1 Temmuz 2008

– Gökmen burada mı.?
– Evet buradayım hocam..
– Gel bakalım tahtaya
– Ya hocam iyi de benim yazılı sonuçlarım çok iyi gelmesem
– Yoook gel bakalım. Trigonometri bilgini bir ölçelim..
– Ya offffffffff….Nefret ediyorum sözlü sınavdan.
– Birşey mi dedin Gökmen
– Yok hocam geliyorum tahtaya.

Saate bakıyorum. 02.00.
Ohhh çok şükür kabusmuş.
Ne zaman darlansam kendimi matematik sözlüsünde görüyorum.
Yok mu başka kabus uyarlaması canım.
Hep aynı rüyayı mı görür insan.
Fredy Krugger e razıyım şu sözlü rüyalarını görmeyeyim.

Sabaha doğuma gidicez.
Galiba stres yaptı bende.

1 Temmuz 2009

– Arda’nın ateşine baktın mı.?
– Evet 39.5
– Hay Allah yaa. Yaz günü nerden çıktı bu şimdi.
– Viral enfeksiyon kesin. Boğazlar temiz olmasa yemek yiyemez.
– Peki ateş düşürücü fitili yapalım. Olmassa doktorla konuşuruz yine. Azra’ya geçmese bari nasıl olacak bu işler…Yanıyor yavrucak.

Sabaha kadar bir matematik sözlüsü bitti diğeri başladı o akşam.
Sabaha kadar zayıflamışımdır stresten.

Erkenden uyandık.
Anneler bizde.
Halalar bizde.
Teyzeler bizde..

Oh ohh. Hepsini bi arada görmek ne güzel.
Bu kadar insan toplanmış.
Güç alıp sakinleşeceğime içimde bir volkan.
Ha patladı ha patlıcak.

Çantalara son bir kontrol.
Ende tura bir iki üç..
Herkes yerinde mi..?
O zaman haydi..
Çıktık yola.
Sanki bir düğün konvoyu..
Tam 6 araçla hastaneye çıkartma yaptık.

Güzel güzel.
Herkes heyecanlı sadece ben değil.

Karına bir kemer bağladılar.
Kalp atışlarını dinlediler.
Elimde kamera.
Allahım mucize bu değilse nedir?
1 saat sonra yepyeni bir dünyada atacak olan minik kalpler şimdilik annelerinin karnında atıyor. Makinalı tüfek gibiler..

Ameliyat kıyafetleri tamam.
El sallamalar.
Göz yaşları.
Hepimiz ameliyathanenin kapısındayız.

Yarım saat sonra battaniyeye sarılmış bişi çıkardılar.
Bişi diyorum çok ufak çünkü.
Hemşireyi asansörde yakaladık.
“Bu kız dedi”.

Allaaaahhhhhhhh….
Azra dünyaya gelmişti.
Birbirine sarılanlar ağlayanlar beni tebrik edenler.

Ben ise şaşkın ördek.!!!
Sürekli gülen bir tip.
Millet tebrik ediyor ben gülüyorum.
Kal geldi.
Resimlerde de tespit edilmiş hay Allah yaa…
Şimdi bakıyorum da…
Yaaa yüzümdeki ifade..
Batman filmindeki Joker gibiyim..

Arda biraz inatçılık yapmış içerde.
Ters dönmüş.
Biraz zorladı doktorları.
Nefes alması da güç olmuş.
15 dakika sonra sırada Arda vardı.
Ufak bir oksijen takviyesi ile Arda da hemşire eşliğinde direk yukarı çıktı.

Hurraaaaaa..
Herkes yukarı…

Bir ben kaldım aşağıda..
Ameliyat kapısında..
Çocuklar iyi güzel de..
Anneleri…

Bekledim..
Esas o zaman anladım.
Sona gelmiştik..

Ameliyathaneden çıktığında önceden anlaşmıştık.
Bilinci yerinde ise elini kaldıracaktı.
Olmadı.
Seslendim ama cevap veremedi.
Onu da yukarı çıkardılar.

…ve ilk temas…

Pencereden çocukları gösterdiklerinde birinin bana dokunmaması için dua ediyordum.
Aksi halde atasözü gerçekleşmiş olacaktı galiba.
Ama gözlerim de su balonuna döndü.
Vay beeee..
İki tane can.
Bir büyük macera..
Allahım sana şükürler olsun.

Sonrası malum.
Anne ayıldı.
İlk beni çağırdı.
Hep doğruyu söylediğimi bilir.
Çocukları sordu.
İyiler dedim.

Sinirleri bozuldu ağlamaya başladı.
O zaman işte ben de su koyuverdim.
Erkekliğe b.k sürmemenin de bir sınırı vardır canım.
Etten kemikten ne de olsa.

Bu geçen bir senede yaşadığımız tecrübeleri kalem kalem başka yazılarda anlatmayı planlıyorum.
Ama evlat acısı Allah kimseye yaşatmasın.

Daha bugün Arda’nın ateşi yükseldiğinde aslında hepimizin ateşi yükseliyordu.
Yemek yemedikleri zaman hepimiz açız.
Pişik olduklarında hepimizin yürüyüşü değişiyor 🙂

Hayat çok hızlandı.
Bir sene önceki heyecanla bugünkü heyecanın konusu aynı ancak şekilleri farklı.
Tam bir sene önce sağlıklı bir şekilde dünyaya gelsinler diye mücadele ediyorduk.
Şimdi gülsünler hasta olmasınlar diye mücadele ediyorsun..

Bizden daha tecrübeli anne babalar içlerinden geçiriyorlar şimdi biliyorum.
Bundan sonraki süreç hep bir mücadele..
Daha ne tecrübeler..

..Varsın olsun.

Yeter ki sağlıkları bozulmasın.
Yeter ki anneleri hep başımızda olsun..
Yeter ki Allah babalara da uzun ömür, güç ve sabırlar versin..

Bu birinci yaş gününüz çocuklarım..

Güzel insanlar olun..
Hayırlı insanlar olun..

Düşmeyin düşürmeyin..
Vurmayın vurdurmayın..
Ezmeyin ezilmeyin.
Korkmayın korkutmayın.

Güzel insanlar olun..
Hayırlı insanlar olun..
Eşime…
Ardaya..
Azraya…

Hosting

Hakkında Siz Benim Yandığımı Nereden Bileceksiniz

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*