aloevera uyelik
Çarşamba , 16 Ağustos 2017
Hosting



Son Haberler
web hosting

Bakıcılar, çocuklar ve ev işleri….

İkiz doğurduktan sonra ilk yaşadığımız kriz “kim bakacak?” krizi oluyor sanırım. Hele çalışan annelerimiz için… Koşullar uygunsa aile büyüklerimiz yardımcı oluyorlar –sağolsunlar- ama bir de koşullar uygun değilse, kendiniz ne kadar eğitimli ne kadar okumuş yazmış olsanız da sonuçta sizin için pırlanta olan bebeklerinizi, sadece “iş” olarak gören bakıcıların eline bırakıp gidiyorsunuz.

Kimilerimiz sırf bu nedenle kariyerine son veriyor veya en azından ara veriyor, kimilerimizin öyle de bir şansı yok, içi kan ağlayarak işine geri dönüyor. Maalesef ülkemizde doğum izinleri çok az ve ayrıca işyerlerinde kreş v.s. yok. Çalışmak zorunda kalan anneler için olay bu nedenle iyice kabusa dönüyor. Çalışmaya ara veren anneler ise tekrar iş aramaya başladıklarında hem kariyerlerinin çoookk gerisinden başlamak zorunda kalıyorlar, hem de “ikiz çocuklu kadın” kontenjanında çalıştıkları için potansiyel “izin avcısı” olarak görülüp, gereken değeri de alamıyorlar.

Bir yandan da evde kalan eksikler, istediğiniz düzeni kuramamak, hep birilerine muhtaç olmak, özellikle bakıcıların bunu fırsat bilip habire zam istemesi, iki çocuktan bıkıp bırakıp gitmesi –genellikle de önceden haber vermeden-, çocuklarınızın hastalıklarında aile yakınlarına müracaat, ne kadar tanıdık değil mi hepsi? Peki nasıl ve ne zaman bitecek?

Benim kızlarım ilkokul 2’yi bitirdi ve de doğdukları günden itibaren çok yardımcı olan bir anneannemiz var. Bu nedenle bakıcı “ben gidiyorum” dediğinde hep “güle güle” deme şansım oldu ama böyle dönemlerin birinde 2 kıza yanlız bakan anneanneyi ambulansla hastaneye zor yetiştirdik…

Kızlar şimdi kışın tam gün okulda olduklarından, kadın bağımlılığım azaldı, acaba onları incitir mi korkum da yok, çünkü kendi haklarını koruyabilirler, ayrıca da bana iletebilirler olanları. Bizim kadın şimdi sadece ev işleri için var. Yazın bazen anneannedeler, bazen de  evde kadınla birlikteler.

Ana sınıfına başladıklarından beri –hastalıklar dışında- epey rahatladım yani. Bu demektir ki yaklaşık 5-6 yıl sürüyor bakıcı, çocuk bakımı ve ev işleri muamması. Ama sonu ferah, tünelin sonunda gelen üzerinize gelen trenin şığı değil, gerçekten karanlığın bitimi…

Çalışan anne ve işyeri ilişkilerini de bir sonraki konuya saklayalım…

Sevgilerimle…

İlknur
Lâl ve Pırıl’ın annesi

Hosting

Hakkında İkiz Bahçem

Cevapla

E-posta adresiniz yayınlanmayacak. Required fields are marked *

*