Jump to content
individualpurple

Tez Yazarken Öğrendiklerim

Recommended Posts

bence de kesin ayrı sınıf. bireysel gelişimleri için, kardeşiyle kıyaslanmaması için, ayrı arkadaş gruplarının olabilmesi için, kendi tercihini serbestçe yapabilmesi için ayrı sınıfta olması çok önemli. DD'ye katılıyorum, muhtemelen kültür farkının da etkileri var. Bizde bayılıyorlar hem büyükler hem akranlar ikizleri birbiriyle kıyaslamaya :(

2 ayrı cinsiyette bu kadar keskin olmayabilir belki ama aynı cinsiyette, çok zor.

 

Purple'cım mutlaka biliyorsundur ama yine de yazayım Dr Joan Friedman var. Hem kendisi ikiz eşi, hem ikiz çocukları var. Twins expert deniyor ona :)

Belki onun yazdıklarına da bir göz atmak istersin : http://www.joanafriedmanphd.com

Share this post


Link to post
Share on other sites

3.5 yasindalar ve kreste ilk yilimiz.seneye ayrı sınıf kesinlikle ,birkaç gundur bunun doğru olacağını kendileri gösteriyor.

 

Bir de bu aralar çok kavga ediyorlar:( çok üzülüyorum

Share this post


Link to post
Share on other sites

bence de kesin ayrı sınıf. bireysel gelişimleri için, kardeşiyle kıyaslanmaması için, ayrı arkadaş gruplarının olabilmesi için, kendi tercihini serbestçe yapabilmesi için ayrı sınıfta olması çok önemli. DD'ye katılıyorum, muhtemelen kültür farkının da etkileri var. Bizde bayılıyorlar hem büyükler hem akranlar ikizleri birbiriyle kıyaslamaya :(

2 ayrı cinsiyette bu kadar keskin olmayabilir belki ama aynı cinsiyette, çok zor.

 

Purple'cım mutlaka biliyorsundur ama yine de yazayım Dr Joan Friedman var. Hem kendisi ikiz eşi, hem ikiz çocukları var. Twins expert deniyor ona :)

Belki onun yazdıklarına da bir göz atmak istersin : http://www.joanafriedmanphd.com

 

Anaperim şu anda Friedman ın The Same but Different kitabını okuyorum :) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

pörpıl,

 

avrupada insanlar bizim gibi toplumsal değil bireysel yetiştikleri için ben bu tür şeylerde toplumsal farklar olacağını düşünüyorum. 

 

bilmem yanılıyor muyum?

DD cim bu konuda TR de yürütülmüş bir çalışma henüz yok. Ancak çalışma planlarım arasında :) 

 

İkizlerin eğitimlerine dair oldukça okudum. Ve okuduklarımdan anladığım kadarıyla ikizlerin farklı sınıflarda olmaları aralarındaki ikiz bağı ile birebir ilişkili. Yani ebeveynler ne kadar ikizleri farklı kişilikler olarak yetiştirirlerse, okulda aynı sınıfta olsalar dahi problem yaşama olasılıkları daha düşük. Ancak kaçırdığımız bir nokta var ki, dünyanın hemen hemen her yerinde ikiz ebeveynleri ikizlerini bireyselleştirme noktasında sorun yaşıyor. Bu sebeple okuduğum çalışmaların birçoğunun bizde de geçerli olduğunu düşünüyorum.

 

Ve işe ikiz annelerinin bebeklerini özelleştirme çabalarını minimalize etmeleri ile başlamak gerek bence.

Share this post


Link to post
Share on other sites

 kültürel farklılıkların altını çizerken el alemi çok da farklı bir yere koymamız lazım. biz batıdaki seçkin kesimin yaşayış ve düşünme tarzına yüzümüzü çeviriyoruz. oysa kalabalıkların entelektüel kapasiteleri, adalet ve dürüstlük gibi değerleri ne kadar benimsedikleri aman aman çok da farklı değil. bir de hangi batı? al işte amerika, yarın bir gün muhtemelen trump'ı seçecek.ab'nin tüm kurumlarına sinmiş özgürlük, demokrasi, insan hakları gibi konulardaki çifte standartlılığına girmiyorum bile (girdim galiba?)

 

güncel olmayan araştırmalar bireyselci - toplulukçu ayrımında bizi toplulukçu kümesine koysa da yavaş yavaş durumun değiştiğini düşünüyorum, gözlemliyorum.

 

ikiz çocukları bağımsız bireyler olarak yetiştirme konusunda biz anne babaların (muhtemelen en çok da annelerin) çuvalladığı ya da aşamadığı nokta şu: maddi, manevi kaynakların sunumunda eşit davranma kaygısı. eşitliği bırakıp denk olmaya çalışsak daha iyi olacak. yani kimin neye ihtiyacı varsa o yöne yüklenmek. ama işte insanoğlu kolayına kaçıyor çünkü eşitliği sağlamak daha kolay.  ben şahsen bunu istesem de çoğu zaman başaramıyorum, yetişemiyorum.

Share this post


Link to post
Share on other sites

DD cim bu konuda TR de yürütülmüş bir çalışma henüz yok. Ancak çalışma planlarım arasında:) 

 

İkizlerin eğitimlerine dair oldukça okudum. Ve okuduklarımdan anladığım kadarıyla ikizlerin farklı sınıflarda olmaları aralarındaki ikiz bağı ile birebir ilişkili. Yani ebeveynler ne kadar ikizleri farklı kişilikler olarak yetiştirirlerse, okulda aynı sınıfta olsalar dahi problem yaşama olasılıkları daha düşük. Ancak kaçırdığımız bir nokta var ki, dünyanın hemen hemen her yerinde ikiz ebeveynleri ikizlerini bireyselleştirme noktasında sorun yaşıyor. Bu sebeple okuduğum çalışmaların birçoğunun bizde de geçerli olduğunu düşünüyorum.

 

Ve işe ikiz annelerinin bebeklerini özelleştirme çabalarını minimalize etmeleri ile başlamak gerek bence.

biz gerçekten farklı bireyler olarak yetiştirdik, bireyselleşme çabalarını destekledik ama aile içinden çıkıp topluma karıştıklarında toplum öyle davranmadı maalesef. bu da onları çok şaşırttı ve zorladı.

demem o ki, evdelerken sorun yok ama yuvaydı ana okuluydu ilkokuldu deyince film kopuyor. toplumun da özellikle de eğitimcilerin çok daha bilinçlenmesi gerek

Share this post


Link to post
Share on other sites

 kültürel farklılıkların altını çizerken el alemi çok da farklı bir yere koymamız lazım. biz batıdaki seçkin kesimin yaşayış ve düşünme tarzına yüzümüzü çeviriyoruz. oysa kalabalıkların entelektüel kapasiteleri, adalet ve dürüstlük gibi değerleri ne kadar benimsedikleri aman aman çok da farklı değil. bir de hangi batı? al işte amerika, yarın bir gün muhtemelen trump'ı seçecek.ab'nin tüm kurumlarına sinmiş özgürlük, demokrasi, insan hakları gibi konulardaki çifte standartlılığına girmiyorum bile (girdim galiba?)

 

güncel olmayan araştırmalar bireyselci - toplulukçu ayrımında bizi toplulukçu kümesine koysa da yavaş yavaş durumun değiştiğini düşünüyorum, gözlemliyorum.

 

ikiz çocukları bağımsız bireyler olarak yetiştirme konusunda biz anne babaların (muhtemelen en çok da annelerin) çuvalladığı ya da aşamadığı nokta şu: maddi, manevi kaynakların sunumunda eşit davranma kaygısı. eşitliği bırakıp denk olmaya çalışsak daha iyi olacak. yani kimin neye ihtiyacı varsa o yöne yüklenmek. ama işte insanoğlu kolayına kaçıyor çünkü eşitliği sağlamak daha kolay.  ben şahsen bunu istesem de çoğu zaman başaramıyorum, yetişemiyorum.

Lawson ve Brosshart (2004) ebeveynlerin ikizlerine eşit davranmaya çalışmasının bireyselleşme önündeki en büyük engel olduğunu yazıyor ispinozcum.

Share this post


Link to post
Share on other sites

İşte buuu! Eşitlik büyük bir kandırmacadır! 3 çocuğumun her gün beslenme çantasını değişik miktarlarda ve değişik içeriklerle doldurmak zorunda olan biri olarak diyorum ki... Budur :) (ay bu aralar bana geldiler... başlık sabote ediyorum, bakmayın bana!) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ben de yavaş yavaş birakmaya çalışıyorum.hele benim yaptıklarım öyle basit eşitlik savaşı ki ,biri portakal yiyorsa diğeri de yesin istiyorum ,ama çocuk havuç istiyor

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×