Jump to content
parinas

Mina Ve Liva Bugün Ansızın Geldiler

Recommended Posts

Tek olan kızımı doğurduktan sonra 5. gün mü ne kontrol için hastanedeyiz, ikiz bebekler gördüm. Anneanneye sordum kaç günlük oldular diye, 40 dedi. E dedim hadi geçmiş olsun en zoru bitmiş! Yanındaki ikiz anası beni dövecek gibi bana bir de kucağımdaki 5 günlük bebeğe baktı. Ben de gülüp bunun bir de ikiz abileri var 2 yaşında dedim... İnan bana bu uykusuzluklar giderek azalacak, uyuyunca sen de kendine geleceksin... Bana hep 40 gün, 3 ay mihenk taşları gibi gelmişti... Sizin de giderek düzelecek. Uykusuzluk insanı çok yıpratıyor... Ama yaşanmaz değil, yıpranma da geçici :-) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Öncelikle Allah güç kuvvet versin diyorum.Zor ama keyifli günlerdesiniz.

Sonra da diyorum ki Dr ların her dediğine çok takılmayın.Bakın bunu hastanede çalışan birisi olarak söylüyorum.Yani onlar 2 saatte bir dediler diye illa 2 saatte bir beslenecekler diye bir şey yok bence.Biraz kendiniz gözlemleyin bu çocuklar ne zaman acıkıyorlar.Ben öyle bebekler biliyorum ki yarım saatte bir acıkıyorlardı.Ama benimkiler 3 saatte bir uyanıyorlardı.Bir gün klinik şefim bize bebek görmeye gelmişti.Kendi oğluna (oğlu şimdi büyük evli filan) bebekliğinde 3 aylıkken haşlanmış yumurta tattırdıklarını söylemişti.Bende ama hocam dr.lar 1 yaşdan önce kolay kolay vermiyorlar yumurtayı dedim.Elini havaya doğru sallayarak Amaaaaaaaaan sen dr.ların dediğine ne bakıyorsun boşversene sen dedi.Rahmetli babam o kadar çok gülmüştü ki düşünsenize bunu bana söyleyen koskoca doçent klinik şefimiz

Aslında doğru söylüyorsunuz. Genelde gündüz 1.5 saatte uyanıklar, ama gece 2.5 saati buluyor. Hatta bugün banyo yaptılar, öyle bir uyku çekiyorlar ki... Ancak geceleri özellikle bazen 2 saate gelmeden uyandırınca sanki inat yapar gibi biberon alana kadar 30 dk uğraşıyorlar. Mina da emiyor ama uyuyor mu emiyor mu belli değil :)

 

Bi de böyle zoraki uyandırınca inat yapıp uyumuyorlar. Ama nazar değmesin bugün iyiler. Yarın yenidoğanlıktan, bebekliğe terfi ediyorlar. İnşallah mutlu huzurlu bir hayat onları bekler. Şimdiden gecenin o saatinde Liva için süt yetiştirdiğim günleri özledim. İçeri giremediğim için küvöz inin bulunduğu duvarı tutar, O' na Allah 'tan güç vermesini isterdim. Dualarımız kabul oldu ve bugün yanımızda çok şükür, Allah herkesin yavrusunu yavrularını bağışlasın.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Tek olan kızımı doğurduktan sonra 5. gün mü ne kontrol için hastanedeyiz, ikiz bebekler gördüm. Anneanneye sordum kaç günlük oldular diye, 40 dedi. E dedim hadi geçmiş olsun en zoru bitmiş! Yanındaki ikiz anası beni dövecek gibi bana bir de kucağımdaki 5 günlük bebeğe baktı. Ben de gülüp bunun bir de ikiz abileri var 2 yaşında dedim... İnan bana bu uykusuzluklar giderek azalacak, uyuyunca sen de kendine geleceksin... Bana hep 40 gün, 3 ay mihenk taşları gibi gelmişti... Sizin de giderek düzelecek. Uykusuzluk insanı çok yıpratıyor... Ama yaşanmaz değil, yıpranma da geçici :-)

Biz de 40 günü iple çekiyoruz. 28 gün geçti bile. Evet uykusuzluk zor. Sinirler üst seviyede, dikkatsizlik, bazen küçücük şeylerden alınma... Ama en nihayetinde 2 güzel hediye bizi birbirimize daha da kenetliyor.

Share this post


Link to post
Share on other sites

2-3 saat aralığı iyidir. bizimkiler 1500 ve 1600 gr taburcu olmuştu. 3 saati geçirmiyorduk. uyku filan haram tabi :)

o zaman da yorgunluktan sütüm kesildi işte. aman anneyi iyi dinlendirin ;)

Allah bağışlasın. Acaba kiloları doğumlarından sonra 2.ayında kaçar kilo oldular? Siz de bu küçük bedenleri tutarken, gazlarını çıkarırken, beslerken, banyo yaptırırken zorlandınız mı? Çünkü ben Livayı hala doğru düzgün tutmayı bile beceremiyorum. Mina o anlamda daha iyi, şimdiki kilosu 2500 gr ve daha kolay, korkmadan tutulabiliyor. Gerçi bu sadece benim için geçerli, annesi için farketmiyor çok.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ay bu konu çok eğlenceli oldu benim için :)

 

sürekli zamanda geri gidip birşeyleri hatırlayıp, kocaman gülümsüyorum! :)

 

ilk defa evde bebeklerimizi kendimiz yıkayacağımız zaman "sen şimdi kızı tut" dediğim kocamın panikle verdiği "ben bunun neresinden tutayım?!" cevabını hiç unutmayacağım! :) şimdi yazarken bir yandan gözlerim doldu, bir yandan da güldüm :)

 

şimdi o tutulacak eti olmayan bebeğim içeride fırfırlı geceliği, kafasında prenses tacı ile benim için bir resim yapmakta :)

 

biraz önce koşarak gelip bana "hawai'ye gitmek ister misin?" diye sordu! :) 

 

ne çabucacık geçiyor günler... tadını çıkartın! :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ay bu konu çok eğlenceli oldu benim için :)

 

sürekli zamanda geri gidip birşeyleri hatırlayıp, kocaman gülümsüyorum! :)

 

ilk defa evde bebeklerimizi kendimiz yıkayacağımız zaman "sen şimdi kızı tut" dediğim kocamın panikle verdiği "ben bunun neresinden tutayım?!" cevabını hiç unutmayacağım! :) şimdi yazarken bir yandan gözlerim doldu, bir yandan da güldüm :)

 

şimdi o tutulacak eti olmayan bebeğim içeride fırfırlı geceliği, kafasında prenses tacı ile benim için bir resim yapmakta :)

 

biraz önce koşarak gelip bana "hawai'ye gitmek ister misin?" diye sordu! :)

 

ne çabucacık geçiyor günler... tadını çıkartın! :)

 

Ben de acaba büyüyecekler mi diye düşünürken, siz çok güzel örnek verdiniz. Teşekkürler. Havai olmasa da bizimkiler inşallah hadi bu hafta sonu Tekirdağ' a gidelim babacığım, anneciğim diyebilecek günleri, hatta belki onların bizi gezdireceği günleri görürüz.

 

Banyo olayına gelince tam 3 kişi ancak yaptırabildik. 1' i tutuyor, ki file aldık nasıl bir file ise bebeği daha da rahatsız etti, biri su döküyor (suyu döken kişi ben), biri de sabunluyor... 5 kendi çocuğunu 4 torununu bir şekilde büyütmüş annem bile yıkamak için biraz endişelenmişti. 

 

Ama kızlarımız sıcak suyu görünce hiç ağlamadılar sağolsunlar. Hoşlarına gitti hatta.

Share this post


Link to post
Share on other sites

bir süre sonra çok pratikleşiyor :)

 

ya da insan kendi durumuna uygun formuller üretiyor :)

 

birazcık daha büyüdüklerinde banyo küvetinin zeminine havlu serip, foşur foşur yıkıyordum onları :)

 

hatta, acelem varsa, lavobanın altına sokup çıppıdı çıppıdı yıkıyordum :) 

 

ay ne tatlıdır şimdi onların "bir avuç popiş"leri :) öyle diyordum ben kızıma bebekken :) 

 

valla, nereye gitmek isteyecekleri hiç belli olmaz bu zamanelerin! hawaii'den bahsettiğimiz filan yoktu, kendi kendilerine ürettiler bu fikri! :) şahane resimler yaptılar, ben kafamda altın taçlarla palmiyelerin altında dans ediyorum filan! :) 

 

hayal güçleri çok zengin, ki öyle de olsun! :) herşey bir hayal ile başlamış sonuçta! :) 

 

geçen gün de kızım bana Paris'e gitmek istediğini söyledi! bir kahkaha atıp "harika, ben de istiyorum, de sen neden istiyorsun?" diye sorduğumda bana oradan "elbiseler ve ayakkabılar almak" istediğini söyledi desem?! :) 

 

eh, "söyleyene değil, söyletene bak" demişler!" :) 

Share this post


Link to post
Share on other sites

bir süre sonra çok pratikleşiyor :)

 

ya da insan kendi durumuna uygun formuller üretiyor :)

 

birazcık daha büyüdüklerinde banyo küvetinin zeminine havlu serip, foşur foşur yıkıyordum onları :)

 

hatta, acelem varsa, lavobanın altına sokup çıppıdı çıppıdı yıkıyordum :)

 

ay ne tatlıdır şimdi onların "bir avuç popiş"leri :) öyle diyordum ben kızıma bebekken :)

 

valla, nereye gitmek isteyecekleri hiç belli olmaz bu zamanelerin! hawaii'den bahsettiğimiz filan yoktu, kendi kendilerine ürettiler bu fikri! :) şahane resimler yaptılar, ben kafamda altın taçlarla palmiyelerin altında dans ediyorum filan! :)

 

hayal güçleri çok zengin, ki öyle de olsun! :) herşey bir hayal ile başlamış sonuçta! :)

 

geçen gün de kızım bana Paris'e gitmek istediğini söyledi! bir kahkaha atıp "harika, ben de istiyorum, de sen neden istiyorsun?" diye sorduğumda bana oradan "elbiseler ve ayakkabılar almak" istediğini söyledi desem?! :)

 

eh, "söyleyene değil, söyletene bak" demişler!" :)

Pardon ben orada yaşadığınızı düşünmüştüm.

 

Yahu Mina gerçekten doymak bilmiyor ve gerçekten büyüyor, ama Liva sanki ağırdan alıyor biraz. Eve geldiğinden beri ne kadar kilo aldı bilmiyorum, ama geçen aşı için Asm ye gittiklerinde elbiseleriyle tartmışlar, 2250 falan çıkmış. 100-150 gr düşün 2100 gr falan demişler. Bu pek mümkün görünmüyor. 1820 ile taburcu oldu. Bu kadar kısa sürede 300 gr almış olabilir mi? 2 saatte bir 50-60 cc anne sütü ile? Gerçi bugünlerde gündüz 1.5 saatte bir ağlıyor ve besleniyorlar.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Maşallah! Şimdi hızlı büyüme sürecine girmiş olabilir. Annesinin sütü de yarıyor demekki çok şükür :)

İşte sizlere aslında tam da onu sormak istiyorum. Acaba belli kilodan sonra hızlı büyüme mi gerçekleşiyor?

 

Biz aralarının açılmasını istemiyoruz, ama sanki kilo olarak önde olan Mina daha hızlı büyüyor, daha çok acıkıyor sanki, Liva biraz daha uysal, ama en ufak rahatını bozsanız hemen çığlığı basıyor hanfendi :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

İşte sizlere aslında tam da onu sormak istiyorum. Acaba belli kilodan sonra hızlı büyüme mi gerçekleşiyor?

 

Biz aralarının açılmasını istemiyoruz, ama sanki kilo olarak önde olan Mina daha hızlı büyüyor, daha çok acıkıyor sanki, Liva biraz daha uysal, ama en ufak rahatını bozsanız hemen çığlığı basıyor hanfendi :)

:) kişisel tercih farkları olabilir elbette :) biri daha iştahlı diğeri daha nazenin olabilir...

kilosu fazla olanın emme gücü de fazladır elbette :) siz isteyeni besleyin, tek yumurta ikizi oldukları için, eninde sonunda yaklaşacaklardır birbirlerine

bu arada iştahsız çocuk büyüttüğüm için, iştahlıları çoooookkkk severim :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

İştahlı ile iştahsız arasındaki fark sanırım şu; Mina heran ek gıdaya geçecek gibi davranıyor, herhan önümüze gelen pasta börekleri dahi yiyecek izlenimi veriyor, ağız devamlı şap şap şap...

 

Ancak Liva belki de çoğunlukla biberonla beslendiği içindir, sakin, önüne gelirse yer, gelmezse yine de ağlar ama içgüdüsel ihtiyaçlar alınmasın hesabı...

 

Mina çoktan 1 nolu primaya geçerken, Livacık hala pampers <2.5 ile devam ediyor. Bunlar birkaç belirgin farklar.. Ancak herşeye rağmen sağlıklı olmaları yeter. Kilosunun önemli olmadığını ders niteliğinde Liva herkese gösterdi. Yanındaki küvözde 4 kg lık bebekler solunum problemi yaşadılar, annelerini emmekte zorlandılar, ama Liva küvözü yatak gibi kullandı çoğu zaman :) Elbetteki çok düşük ağırlıklı dünyaya gelmenin zorluklarını yaşadı, ama herşeye rağmen iyi.

 

Allah herkesin yavrularını bağışlasın.

Share this post


Link to post
Share on other sites

ne güzel haberler, çok sevindim.

bu kadar sürede 300 gr alır hem de öyle güzel alır ki,

yanlış hatırlamıyorsam normal bebekte 35-40 gr günlük beklenen kilo alımı, ilk aylarda 70 gr aldıklarını hatırlıyorum bizimkilerin. prematürelerde kilo alımı çok daha hızlı oluyor, farkı kapatacakları için. rakamlarda yanılmış olabilirim ama ciddi fark vardı.

az besleniyor gibi görünen sonra diğerini geçebilir, bizdeki örnek böyleydi, oğlum 15-20 dakika emerdi, kızım 3 dakika, doymadı derdim çok üzülürdüm sonra kontrolde bi bakardım aynı miktarda kilo almışlar.

aferim onlara.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bugün de Liva'yı ilk kontrolüne getirdik. Şükürler olsun ki 2350 gr olmuş. 15 günde 500 gr. almış, yani doktor iyi dedi.

 

Ayrıca doktor artık sık sık beslemeyin, gündüz 3 gece 4 saatte bir besleyin. Siz 1 ayı bitirdiniz, biraz uyusunlar artık dedi. Bugün çok mutluyuz. Çünkü gecelerimiz gerçekten çok yorucu idi. Uyanmak istemiyorlardı, zorla uyandırıldıklarında da uyumak bilmiyorlardı.

 

Acaba sizler kaç ay hangi aralıklarla beklediniz beslemek için?

Share this post


Link to post
Share on other sites

ay iki elimi birbirine vurup "şak" sesi yaparak güldüm bu soruya! :) 

 

"neden ki?" dimi :) 

 

"what to expect the first year" diye bir başucu kitabım vardı, o zaman tabii anaperimizin kitabı çıkmamıştı, Türkiye'de de zaten kaynak yoktu... 

 

neyse, bu kitapta diyordu ki "bebeğin x kg olduysa ya da y aylık olduysa o zaman geceleri artık z saat aralıksız uyuyabilir" rakamları hatırlamıyorum tabii şimdi :) 

 

bunu okuyunca dedim "şahane! kiloları tutuyor, o halde ben birkaç gece sabahlamak suretiyle bunları zırt zırt beslenmeden uyumaya alıştırayım, sonrasında rahat ederiz!" 

 

neyse, birkaç gece gerçekten başlarında uyumadan nöbet tuttum... sanırım 3-4 gece kadar... her uyandıklarında popişlerine pışpış yapıp geri uyuttum... 

 

ve "oldu bu iş!" dedim :) 

 

aradan aylar, ama aylar aylar, aylar geçti... 

 

ne diyeyim, belki 1.5 yaşına filan bile gelmiş olabilirler... sorunu çözdüğümü düşündüğümde de, diyelim ki 3 aylık filan olsunlar... yani 1 sene en az geçti... belki de daha çok :) 

 

birgün forumda lagaluga yapıyorum, tesaddüf öğrendim ki süerin bebekleri uyanıyorlarmış geceleri! 

 

nasıl şaşırdım, nasıl şaşırdım, araları 1 hafta çünkü bebeklerimizin... 

 

akşam yemeğinde kocamla paylaştım... 

 

bana ne dese beğenirsin?

 

"eee, bizimkiler de her gece kalkıyorlar zaten?"  :sorry:

 

meğersem babaları her gece kalkar, bunları besler dururmuş! :)  :wub:

Share this post


Link to post
Share on other sites

ay iki elimi birbirine vurup "şak" sesi yaparak güldüm bu soruya! :)

 

"neden ki?" dimi :)

 

"what to expect the first year" diye bir başucu kitabım vardı, o zaman tabii anaperimizin kitabı çıkmamıştı, Türkiye'de de zaten kaynak yoktu...

 

neyse, bu kitapta diyordu ki "bebeğin x kg olduysa ya da y aylık olduysa o zaman geceleri artık z saat aralıksız uyuyabilir" rakamları hatırlamıyorum tabii şimdi :)

 

bunu okuyunca dedim "şahane! kiloları tutuyor, o halde ben birkaç gece sabahlamak suretiyle bunları zırt zırt beslenmeden uyumaya alıştırayım, sonrasında rahat ederiz!"

 

neyse, birkaç gece gerçekten başlarında uyumadan nöbet tuttum... sanırım 3-4 gece kadar... her uyandıklarında popişlerine pışpış yapıp geri uyuttum...

 

ve "oldu bu iş!" dedim :)

 

aradan aylar, ama aylar aylar, aylar geçti...

 

ne diyeyim, belki 1.5 yaşına filan bile gelmiş olabilirler... sorunu çözdüğümü düşündüğümde de, diyelim ki 3 aylık filan olsunlar... yani 1 sene en az geçti... belki de daha çok :)

 

birgün forumda lagaluga yapıyorum, tesaddüf öğrendim ki süerin bebekleri uyanıyorlarmış geceleri!

 

nasıl şaşırdım, nasıl şaşırdım, araları 1 hafta çünkü bebeklerimizin...

 

akşam yemeğinde kocamla paylaştım...

 

bana ne dese beğenirsin?

 

"eee, bizimkiler de her gece kalkıyorlar zaten?" :sorry:

 

meğersem babaları her gece kalkar, bunları besler dururmuş! :):wub:

Çok güldüm gerçekten. Demek ki yorgunluk böyle birşey. Biz dün gece 12 den sonra bıraktık maksimum 3.5 saat sonra ağlıyorlar. Bebeklerimiz de uykuya hasret kaldı. Acaba arayı bu kadar tutmasak mı diyorum, eşim kızıyor... "bu kadar pimpirikli doktor sen hala acaba diyorsun.." diye bana kızıyor. :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

ay iki elimi birbirine vurup "şak" sesi yaparak güldüm bu soruya! :)

 

"neden ki?" dimi :)

 

"what to expect the first year" diye bir başucu kitabım vardı, o zaman tabii anaperimizin kitabı çıkmamıştı, Türkiye'de de zaten kaynak yoktu... 

 

neyse, bu kitapta diyordu ki "bebeğin x kg olduysa ya da y aylık olduysa o zaman geceleri artık z saat aralıksız uyuyabilir" rakamları hatırlamıyorum tabii şimdi :)

 

bunu okuyunca dedim "şahane! kiloları tutuyor, o halde ben birkaç gece sabahlamak suretiyle bunları zırt zırt beslenmeden uyumaya alıştırayım, sonrasında rahat ederiz!" 

 

neyse, birkaç gece gerçekten başlarında uyumadan nöbet tuttum... sanırım 3-4 gece kadar... her uyandıklarında popişlerine pışpış yapıp geri uyuttum... 

 

ve "oldu bu iş!" dedim :)

 

aradan aylar, ama aylar aylar, aylar geçti... 

 

ne diyeyim, belki 1.5 yaşına filan bile gelmiş olabilirler... sorunu çözdüğümü düşündüğümde de, diyelim ki 3 aylık filan olsunlar... yani 1 sene en az geçti... belki de daha çok :)

 

birgün forumda lagaluga yapıyorum, tesaddüf öğrendim ki süerin bebekleri uyanıyorlarmış geceleri! 

 

nasıl şaşırdım, nasıl şaşırdım, araları 1 hafta çünkü bebeklerimizin... 

 

akşam yemeğinde kocamla paylaştım... 

 

bana ne dese beğenirsin?

 

"eee, bizimkiler de her gece kalkıyorlar zaten?"  :sorry:

 

meğersem babaları her gece kalkar, bunları besler dururmuş! :)  :wub:

ZATB'ciğim, affına sığınarak gülebilir miyim?  :rofl: 

Seviyorum seni ya... :wub: 

Share this post


Link to post
Share on other sites

ya evet ZATB hatırlıyorum bunu, ne gülmüştük sonra :)

hep konuşurduk da ben de kendimi çok kötü hiisederdim bakamıyor doyuramıyor muyum da yaşıtları mışıl mışıl uyurken bunlar böyle diye

ne günlerdi beee

Share this post


Link to post
Share on other sites

ya evet ZATB hatırlıyorum bunu, ne gülmüştük sonra  :)

hep konuşurduk da ben de kendimi çok kötü hiisederdim bakamıyor doyuramıyor muyum da yaşıtları mışıl mışıl uyurken bunlar böyle diye

ne günlerdi beee

Uf Süer sorma, sen uyuyamıyordun bana dert oluyordu. hep üzülüyordum. 

(üzülmeye bahane aradığım doğru ama seni sevdiğimden üzülüyordum. :blush: )

Share this post


Link to post
Share on other sites

Bugün de Liva'yı ilk kontrolüne getirdik. Şükürler olsun ki 2350 gr olmuş. 15 günde 500 gr. almış, yani doktor iyi dedi.

 

Ayrıca doktor artık sık sık beslemeyin, gündüz 3 gece 4 saatte bir besleyin. Siz 1 ayı bitirdiniz, biraz uyusunlar artık dedi. Bugün çok mutluyuz. Çünkü gecelerimiz gerçekten çok yorucu idi. Uyanmak istemiyorlardı, zorla uyandırıldıklarında da uyumak bilmiyorlardı.

 

Acaba sizler kaç ay hangi aralıklarla beklediniz beslemek için?

maşallah ! Benimkiler minik olduğu için uzun süre sık sık beslendiler. Sonra biri gece hiç istememeye başladı, uyku daha tatlı geldi. Sanırım bir yaş civarıydı. Diğeri uzuuuun zaman gece süt istedi. Süreyi yazmayayım gözünüz korkmasın. Son zamanlarda kızım yarım kiloyu geçti içtiğin süt artık veremem deyince "bari tulu tüt (sulu süt)" ver diyordu :D

Share this post


Link to post
Share on other sites

başka bir konuda yazmıştın hatırlıyorum ben bunu :)) çok şekersin ZATB:)

 

benimki de her gece üstlerini örtmek için kalkıyormuş birkaç defa iki günde bir de bana soruyor sen uyanıyor musun?

 

yani özellikle üst örtmek için kendimi şartlandırıp kalkmıyorum ama uyanırsam elbette gidip bakıyorum dedim de, hayret hiç karşılaşmadık dedi :) sanki bütün gece yoğun trafik var da evde bir keresinde karşılaşacağız. ayrıca bazen o kadar yorgun olup sızıyorum ki ne çabuk sabah oldu diye ağlayasım geliyor.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×