Jump to content
ispinoz

Anlat Bize Ikkoli

Recommended Posts

ilknurcum, kızlarını tanımıyorum. burada onların kaleminden paylaştığın bir iki metni okudum yalnızca. bir de okul başarılarını takip ediyoruz, burslarını, sosyal oluşlarını vs. ama biraz seni tanıdığımdan biraz da onların yazdıklarından olsa gerek hanımefendi, saygılı ve duyarlı gençler olduklarını anlıyorum, hissediyorum...

 

biliyorum daha çok yol var önünüzde ama şu ana kadar gittiğiniz yolu beğeniyorum. iki kızım oldugu için çok ama çok mutluyum. çok şükür. biliyorum, her iki cinsiyet için de zaman zor bir zaman... ama ben kendi penceremden baktığımda bu iki genç kızı görünce inşallah benimkiler de... diyorum.

 

önce kocaman bir maşallah diyorum ve soruyorum ikkolicim;

 

genel olarak değerler eğitimini verirken en çok nelere, nasıl dikkat ettiniz?

 

akademik başarıları konusunu, en azından disiplinli çalışma ve motivasyon konusunu, nasıl çözdünüz?

Edited by ispinoz

Share this post


Link to post
Share on other sites

o-ooo zor yerden sormuşsun akademisyenim hocam :) teşekkür ederim güzel sözlerin için...

 

biz okula başlamadan öncesinden beri "zenginleştirilmiş eğitim" konusuna çok önem verdik. ama kurslara filan yazdırmak şeklinde değil. birlikte şehirde bulduğumuz aktivitelere gitmek, tiyatro, sinema, müze vs sadece gezmek değil oralarda saatlik eğitimlere katılmak gibi. önce istedik ki merak etmenin ve öğrenmenin tadını alsınlar. bu arada kişisel tercihleri ve yeteneklerini tanımalarını sağlamaya çalıştık. "deneyim" bence kilit oldu bu aşamada. her deneyimden sonra niye beğendi, neyi beğendi vs gibi yaşlarına uygun kendilerini tanımalarına yardımcı çalışmalar yaptık. bunlar ilkokul öncesi başladı hâla devam eder.

ilkokula başladıklarında maalesef çok hırslı hocaları oldu 2'sinin de... seçme şansımız yoktu zaten 2 hoca vardı. o arada da ödevi niye yapıyoruz bize ne katıyor yapmayınca öğretmenin kızması dışında kendimizi nasıl hissediyoruz filan hep konuşurduk. biri ilkokula pek de hazır değildi. onunla daha çok oturmak, motive etmek gerekti (anne-baba sırayla tabi). diğeri de ben de deyince, iki oda arasında koridora sandalye koyup oturmuşluğum vardır :)

devlette devam edemeyeceğimiz belli olduğunda ödevlerin üstüne, az ama sürekli yapılan testler ekledik. ben çok ama ara sıra yapmaktansa az ama sürekli yapmanın gücüne inanıyorum. 3.sınıfta pazar günleri İngilizce kursu başladı ama çoook eğlenceli bir İngiliz öğretmenle ve kendi arkadaşlarından oluşan kapalı bir gruba. yani içine hep bir eğlence, merak, keyif katmaya çalıştık. Aynı yıl 2-3 ayda bir dersanelerin deneme sınavlarına götürdüm. eksiklerini görelim diye. 3. sınıfın sonunda ise, istediğimiz bir okula kısmi burslu olarak girmeyi başardılar.

orada film koptu biraz, çünkü verdiğimiz arkadaşlık, saygı, adalet,hoşgörü vs gibi değerler özel okul çocukları tarafından dışlanmalarına neden oldu. arkadaş edinmede zorlandılar ve hiç bir zaman "popülerler" arasında olamadılar. orada da yeni bir ders almaları gerekti "omurgalı olma".

inançlarının arkasında durma, popüler olmak uğruna değerlerinden fedakarlık edip etmeme vs... zordu yani onlar için de bizim için de. nitekim zaman içinde kendileri gibi düşünen arkadaşları oldu. az ama öz...

Share this post


Link to post
Share on other sites

bir de sınav veya proje zamanlarında hep onların yanında olduk, belki yanlış bulanlar olabilir ama resmen onların başında evde oturduk. çay kek servisi, yorulana masaj :) eğer salonda çalışmak isterse tv kapanır tarzı. ben öyle isterdim çocuk olsam, öyle de yaptım...hâla da öyle devam ediyoruz. P hem okul hem MUN götürüyor mesela ve çooook zor bir okul. akşamları ikisini de ben alıyorum okuldan, programa göre değişiyor hangisini önce alacağım. arada bire bir zaman imkanı oluyor, sohbet ediyoruz. yorgunluk paylaşıyoruz, bazen be daha yorgun oluyorum şefkati onlar gösteriyor :D

L de hem okul hem Avrupa Gençlik Parlamentosu çalışmaları var, o yorulunca agresifleşiyor ama :D o zaman sabır zamanı geliyor bana. koçlukta biz clearing diyoruz, anlatsın boşaltsın önce :) sonra kaliteli sohbete geçebiliyoruz. 

sonra ikisi beraber. arabanın arka koltuğunun dili olsa da konuşsa :D bazen sohbet, gırgır, dedikodu, bazen sadece müzik. eve boğaz yolundan getiriyorum onları... mis gibi deniz havası alsınlar diye...

 

yok mu başarısızlıklarımız, kavgalarımız ? elbette var :) toplamında memnunsak hayatımızdan bence hedefe ulaşılmış demektir :D

 

 

SBS'ye hazırlanma maceramız ise roman olur... onu ayrı bir zaman yazarım :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

benimkiler ayrı okulda çokda memnunum önce biraz korkmuştum ama şimdi korkmuyorum çokda hoşuma gitti

 

ispinoz harika bir konu açmışsın ellerine sağlık

 

bende iki kız annesi olarak anaperiye çok soracaklarım var

 

zaten her zaman söylerim inşallah benimkilerde lal ve pırıl ablası gibi olurlar

Share this post


Link to post
Share on other sites

bir de sınav veya proje zamanlarında hep onların yanında olduk, belki yanlış bulanlar olabilir ama resmen onların başında evde oturduk. çay kek servisi, yorulana masaj :) eğer salonda çalışmak isterse tv kapanır tarzı. ben öyle isterdim çocuk olsam, öyle de yaptım...hâla da öyle devam ediyoruz. P hem okul hem MUN götürüyor mesela ve çooook zor bir okul. akşamları ikisini de ben alıyorum okuldan, programa göre değişiyor hangisini önce alacağım. arada bire bir zaman imkanı oluyor, sohbet ediyoruz. yorgunluk paylaşıyoruz, bazen be daha yorgun oluyorum şefkati onlar gösteriyor :D

L de hem okul hem Avrupa Gençlik Parlamentosu çalışmaları var, o yorulunca agresifleşiyor ama :D o zaman sabır zamanı geliyor bana. koçlukta biz clearing diyoruz, anlatsın boşaltsın önce :) sonra kaliteli sohbete geçebiliyoruz. 

sonra ikisi beraber. arabanın arka koltuğunun dili olsa da konuşsa :D bazen sohbet, gırgır, dedikodu, bazen sadece müzik. eve boğaz yolundan getiriyorum onları... mis gibi deniz havası alsınlar diye...

 

yok mu başarısızlıklarımız, kavgalarımız ? elbette var :) toplamında memnunsak hayatımızdan bence hedefe ulaşılmış demektir :D

 

 

SBS'ye hazırlanma maceramız ise roman olur... onu ayrı bir zaman yazarım :)

 

İyi ki bu foruma giriyorum dediğim yazılardan biri, bunu başlattığın için teşekkürler İspinoz, ben sormak istiyordum da utanıyordum :) İkkoli siz hangi şehirdesiniz? Okulları hangi okullar oldu? Yukarıda 3. sınıf derken dersane olduğuna göre orta 3. sınıf değil mi? (etrafımda hiç öğrenci olmadığını farkettim biran)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Kımılcım, ilkokul 3 maalesef, dersanelerin seviye belirleme sınavları oluyor(du). Erken başlıyor bu işler :( Biz İstanbul'dayız. burslu başladıkları okul MEF, biri şimdi lisesinde burslu devam ediyor. Diğeri Ro be rt'te...

Share this post


Link to post
Share on other sites

İlkokul 3 mü? Çok üzücü ya, ben nasıl kıyıcam çocukları bu kadar okutmaya, yanlış anlama, ne güzel yapmışsın okutmuşsun, biz de buradan hayran hayran takipteyiz, Allah başarılarını arttırsın.. Ama ya hayatlarının en güzel yılları devamlı bir yarış atı hali.. Sonunda Anadolu'da bir yerlerde kuracağım bir yeryüzü evi, çocukları da çiftçi yapacağım, her türlü entellektüel bilgiye ulaşmaları için de elimden gelen imkanı sağlayacağım, sonra da bu mesajı bitirip laptop'ı kapadıktan sonra bu ütopik hayallerimi unutup, gerçek hayata döneceğim :D  

Share this post


Link to post
Share on other sites

Dersaneye gitmediler ama yanlış anlaşılmasın. 7.sınıfın 2.yarısından itibaren SBS için gittiler. 3.sınıfta gittikleri birkaç ayda bir deneme sınavıydı sadece

 

He ok, ben de ilkokulda başlıyorlar artık sandım da üzüldüm ya :( Şu eğitim zamanları yaklaştığında ben ne halt edeceğim, ne yönde karar alacağım acaba, merak ediyorum :) Çocuk yetiştirmede en dipsiz kuyu bu olsa gerek..

Share this post


Link to post
Share on other sites

mental matematik yada hızlı okuma gibi kurslara gittimi l ve p...

bunu görmemişim nihalim pardon. Yok gitmediler. Bizimkiler zaten hızlı okurlar. Hızlı okumak ayrıca teog gibi sürenin zaten fazla olduğu sınavlarda dezavantaj bile olabiliyor.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ikkolicim ne de güzel yazmışsın ...... Çocuk-eğitim ve anne olma üçlüsü birleşince sürekli bir kısır döngünün içerisinde buluyor insan kendini. Hele ki zamanımız gereği boşlukta gibi oluyor insan :(

Share this post


Link to post
Share on other sites

buraya yeni ek konu: ayrı senelerde YGS-LYS'ye giriyorlar belki takip edenleriniz vardır. 

üniversiteye hazırlık konusu artık büyüdükleri için çok bizim içinde olduğumuz bir durum değil, ama tabi ki evde bir sınav telaşı, gerginliği, kaygılanmaları var. diğerinin gelecek sene giriyor olması bu anlamda iyi, yoksa havada şimşekler uçuşacak. en azından üçümüz birden birine toleranslı davranıyoruz. onun dışında birbirleriyle rekabet yok, biz karşılaştırmasak da karşılaştıran arkadaşlar, aile büyükleri yok. bunlar şahane !

ama Haziran sonuna doğru bitecek bu dönemin Ağustos itibariyle diğeri için başlayacağını düşündükçe şimdiden basıyorlar beni :( Bir yılımız daha böyle geçecek. 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×