Jump to content
hamide

Siz Ne Dersiniz?

Recommended Posts

Çok olmuş buraya yeni bir konu açılmayalı..

 

Benden başka ''bekar anne'' yok mu ki??

 

Yakın zaman da şöyle bir şey yaşadık.

Konu hakkında fikrinizi almak isterim..

 

Bir arkadaşım, eşi, ben, Ege oğlum bir cafe de çay-kahve muhabbeti yapıyorduk.

Sohbet sırasında konu evliliğe geldi.

Ve arkadaşımın ağzından ''evlendirelim seni...... '' diye başlayan cümleler döküldü..

Ben de ''üzerime giyeceğim şık elbise yakışmaz, biraz daha zayıflamam lazım, çok sık olmayalım vs. .....'' diye makara yapmaya devam ettim..

 

Önünde ki tatlısını yemeye devam eden Ege, konuştuklarımıza hiç aldırış etmez görüntüsünü bozdu....

Ve kulağıma eğilip ''anne ne diyor Elif ablam?? bu da nereden çıktı şimdi?? '' diye devam eden sitemkar konuşmasına sürdürdü!

 

Ben ''şu an böyle bir şey yok..İleri de ne olur?? bilemem'' diye cevap verdim..

 

Kısacası, şu an için böyle bir şey yok..

Ama hayatım boyunca yalnız kalmayı istemiyorum.

 

Günü geldiğinde, böyle bir karar alırsam ben ne yapmalıyım??

Nasıl yapmalıyım??

 

Siz olsanız ne yapardınız??

Yaşanacak krizi nasıl yoluna koyardınız??

 

 

Share this post


Link to post
Share on other sites

o gün gelince hallolur gibi geliyor bana, çok akıllı çocuklar ne de olsa :)

ama o gün şu 1-2 sene yani ergenliğin en alevli döneminde olmasa daha iyi olur :good:

Süer' ciğim ergenlik dertlerinin tavan yaptığı şu dönemde ASLA! ...

Share this post


Link to post
Share on other sites

ah hamidecim ah! :)))

vakti zamanı gelip, aday kişi de hayatınıza ufaktan ufaktan girmeye başladığında, eminim ki senin gibi annenin fikirlerini küçümseyeceklerini sanmıyorum.

sadece zaman....

şu aşamada hiç bir çocuk ikinci plana atılıp, annelerini paylaşma düşüncesi içerisine girmezler. bu çok da normal hamidecim.

 

sonuçta etrafımdan biliyorum çocuklar evli barklı, ama tek kalan ebeynin yeniden evlenmesine çok karşı çıkanları biliyorum. cici anne veya yeni bir baba fikri garip geliyor. bilmiyorum ben yanlızlık taraftarı değilim. hele ki bir gün düzenini kurup giden çocukların arkasından yanlız kalmak hüzün veren bir duygu olsa gerek.

 

kısacası hamidecim, sen hiç endişelenme, senin oğlanların zaten aklı başında çocuklar, sadece bu muhabbeti sana şu an konduramıyorlar. eminim ki senin fikirlerine ve senin seçtiğin kişiye; vakti geldiğinde saygı göstereceklerdir.

 

veeee...diyorum ki, seni o şık elbiseyle göreceğimiz günün haberini çok da uzakta almayız :))))

Share this post


Link to post
Share on other sites

erkek annesi olduğun için daha avantajlısın hamide. bekar değilim ama empati yapmaya çalıştım ve öncelikle kızlarımı üvey baba ile düşündüm. afaki konuşmak kolay, koşullar ne getirir bilmem ama sanırım önce onları bir hal yoluna koyardım, mesela üniversiteli yapardım, evlendirirdim.

 

konu sadece iki farklı cinsiyetin aynı evde bulunması da değil. bir arkadaşımızın karısının önceki evliliğinden bir kız çocuğu vardı. üvey baba iyi niyetli biri hiç şüphe yok. ancak çocuk genç kız olup bir erkek arkadaşı olduktan sonra sevgilisini de ailenin içine katmaya başladı. erkek arkadaşı eve geliyor gidiyor vs... üvey baba bu duruma hop bakalım deyince de işler koptu ve bu arkadaşlarımız boşandılar. sonra tekrar biraraya geldiler gerçi ama çocuğun nasıl yetiştirileceği konusunda hem fikir olmak ebeveynler arasında böyle statü farkları olunca zor gibi. 

 

 

tabi her duruma kendi bağlamında bakmak lazım.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Allah yardımcın olsun ve gönlüne göre versin Hamide bu konu beni aşar fikir beyanında ama zamanla buyudukce bu duruma alışacaklarını düşünüyorum.

Ablamda ayrı benim yeğenim 20 yasına geldi şimdi birsey demiyor tabiki gençsiniz daha hayatında biri olabilir. yeterki düzgün gönlüne gore biri çıksın. Cocuklarda şunun şurasında kac sene kaldı universite derken hoop evden ayrılacaklar.

Senin bu durumuda güzelce üstesinden geleceğini de düşünüyorum bu arada

Share this post


Link to post
Share on other sites

ah hamidecim ah! :)))

vakti zamanı gelip, aday kişi de hayatınıza ufaktan ufaktan girmeye başladığında, eminim ki senin gibi annenin fikirlerini küçümseyeceklerini sanmıyorum.

sadece zaman....

şu aşamada hiç bir çocuk ikinci plana atılıp, annelerini paylaşma düşüncesi içerisine girmezler. bu çok da normal hamidecim.

 

sonuçta etrafımdan biliyorum çocuklar evli barklı, ama tek kalan ebeynin yeniden evlenmesine çok karşı çıkanları biliyorum. cici anne veya yeni bir baba fikri garip geliyor. bilmiyorum ben yanlızlık taraftarı değilim. hele ki bir gün düzenini kurup giden çocukların arkasından yanlız kalmak hüzün veren bir duygu olsa gerek.

 

kısacası hamidecim, sen hiç endişelenme, senin oğlanların zaten aklı başında çocuklar, sadece bu muhabbeti sana şu an konduramıyorlar. eminim ki senin fikirlerine ve senin seçtiğin kişiye; vakti geldiğinde saygı göstereceklerdir.

 

veeee...diyorum ki, seni o şık elbiseyle göreceğimiz günün haberini çok da uzakta almayız :))))

Emel' ciğim aynen dediğin gibi..

Onların da bir gün kendi hayatları olacak..

İşte o zaman ben de yalnız kalmak istemiyorum ya..

 

Şık elbise ile ben de kendimi görmek istiyorum..AMİN :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

İspinoz' cuğum benim de anlatmak istediğim bu işte..

 

Önce çocuklarımın hayatını düzene sokmak, sonra diğer konu..

 

Şunu düşünüyorum, üniversiteli oldukları zaman, hele ki başka bir şehir de okurlarsa..

 

Evden dışarı adım attıklarında benim olmaktan çıkacaklar..

Kendi hayatları başlayacak..

 

Çocuklarımı hale- yola koyduktan sonra..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Allah yardımcın olsun ve gönlüne göre versin Hamide bu konu beni aşar fikir beyanında ama zamanla buyudukce bu duruma alışacaklarını düşünüyorum.

Ablamda ayrı benim yeğenim 20 yasına geldi şimdi birsey demiyor tabiki gençsiniz daha hayatında biri olabilir. yeterki düzgün gönlüne gore biri çıksın. Cocuklarda şunun şurasında kac sene kaldı universite derken hoop evden ayrılacaklar.

Senin bu durumuda güzelce üstesinden geleceğini de düşünüyorum bu arada

Sağ olasın arkadaşım. Umarım hallederim..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hııımmmmmm..... Zor soru....

 

 Empati kurmaya çalışayım; sanırım otuzlu yaşların başındasınız, onlar üniv. olup kendi hayatları olduğunda ancak düşünülebilir  gibi geldi bana. Tam ergen, hem de ikisi de erkek ( anneye bağlılıkları ve hayranlıkları , paylaşmama istekleri açısından hem de erkek diyorum ) Kız olsa bambaşka sorunlar...  iken zor gibi. Daha doğrusu bu savaşa değer mi demek daha doğru sanırım...

 

Yani özetle, bekar olsaydım tekrar evlenmeyi düşünmezdim büyük bir ihtimalle. Yalnızlık korkutucu değil de bir lüksmüş gibi geliyor bana...

 

 Tabii benim  dediklerim- düşündüklerim " bekara avrat boşamak kolay" ın tam tersi bir durum da olabilir..:)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Toplumumuzda erkek çocukları annelerine çok düşkün genelde, anneler de oğlullarına. Bu durumda onları yabancı biri ile paylaşma fikri çok itici geliyor çocuklara. Belki eşlerini kaybetmiş hanımlar çocukları küçükken evlenince durumu kabullendirmeleri daha kolay oluyor, evlendikleri kişi de doğru düzgün biriyse çocuğun gelişimine de katkısı oluyor. Ayrılık durumunda çocuğa yeni evliliği kabullendirmek biraz daha zor. Öz babası ile arası iyi de olsa kötü de olsa üvey baba fikri erkek çocuklarına hoş gelmiyor. Ama senin çocukların çok akıllı. Zamanı gelince olgunlukla karşılayacaklardır seçtiğin kişiyi. Mutlu olmak herkesin hakkı, çocukların da annelerin de.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Ebruli  '' sanırım otuzlu yaşların başındasınız '' kulağa hoş geliyor :)

 

10 yıl önce yollarımızı ayırdık çocuklarımın babası ile..

43 yaşındayım.

 

Yalnızlık bana korkutucu gelmiyor.. Zira 10 yıldır yalnızım ben :)

Sadece çocuklarımın  da kendi hayatları olunca tek başıma kalmak istememek benimkisi..

Share this post


Link to post
Share on other sites

dude, kız çocuklarında ki durumu bilemiyorum..Zira benim çocuklarım erkek..

 

Her ne kadar son 2 yıldır çocuklarım hiç bir şekilde babaları ile görüşmeseler de, bir çocuğun babası tektir.

Benim onlara ''baba yerine koymaları için'' herhangi bir gayretim yok..

Olamaz da..

 

Günün birinde, böyle bir olay karşıma çıkarsa, sadece bir abi, bir arkadaş olabilir bu ..

Share this post


Link to post
Share on other sites

Yo yoo..Yanlış anlamadım ben..

 

Sadece bu konuda ki fikrimi yazdım..

Sıkıntı yok..

 

Erkek çocukların anne konusunda ki sıkıntısını biliyorum...Yaşıyorum :)

Share this post


Link to post
Share on other sites

Hamidem,  şu üniversite dönemi onlar için de hayatı farklı algılamaya, sorgulamaya başlayacakları dönem bana göre de. 
bir kaç yıl sonra, bu konu için her üçünüzün de hayata bakış açınız bambaşka bir hal alacak bence.

Edited by hit.y

Share this post


Link to post
Share on other sites

İspinoz' cuğum benim de anlatmak istediğim bu işte..

 

Önce çocuklarımın hayatını düzene sokmak, sonra diğer konu..

 

Şunu düşünüyorum, üniversiteli oldukları zaman, hele ki başka bir şehir de okurlarsa..

 

Evden dışarı adım attıklarında benim olmaktan çıkacaklar..

Kendi hayatları başlayacak..

 

Çocuklarımı hale- yola koyduktan sonra..

 

Cok dogru olur bence. Efe ve Ege'nin o Zaman bu konuda daha olumlu dusuneceklerine inanıyorum.

Share this post


Link to post
Share on other sites

Create an account or sign in to comment

You need to be a member in order to leave a comment

Create an account

Sign up for a new account in our community. It's easy!

Register a new account

Sign in

Already have an account? Sign in here.

Sign In Now

×